Heb jij dit al mogen ervaren?

Over de kracht van liefdevolle aanwezigheid.

Waw… Ik word ontvangen door een stralende dame, glimlachend van oor tot oor…

Het gaat goed met haar, vertelt ze. En doorheen de sessie merk ik dit ook. Er is meer genieten, meer eigenwaarde, meer gezonde keuzes maken voor zichzelf, de fysieke pijn is minder geworden, de emotionele ook.

Deze sessie werken we verder aan het opbouwen van een liefdevolle relatie met zichzelf, deze keer vooral via het terug aangaan van een zacht en respectvol contact met het eigen lichaam.

We oefenen in het niet meer praten over “dat” lichaam, maar over “mijn” lichaam.

Op het eerste zicht iets klein en onbeduidend, maar het zich telkens herpakken en het hebben over “mijn” lijf, herstelt de relatie beetje per beetje, verkleint de afstand en de ontkoppeling tussen het zelf en het lichaam stap per stap.

Elke keer ze “mijn” lichaam zegt, zie ik iets in haar verzachten. Alsof het mogen voelen van de moeite die haar beperkte lichaam doet, mildheid wakker maakt in haar.

Mildheid naar haar lichaam, mildheid naar zichzelf.

We oefenen ook in aanraking: met de ene hand heel bewust en met aandacht de andere hand aanraken.

Niets meer.

Maar vooral niets minder!

Bewuste aanwezigheid bij onszelf/ ons lichaam

Opmerken wat er voelbaar wordt

Daarbij aanwezig zijn

Het ruimte en bedding geven

In veiligheid en zachtheid

Het maakt een wereld van verschil !

Naast heel wat sensaties in haar hand, levert dit haar emotioneel een warm gevoel op. “Zalig” noemt ze het zelf. Ze is op een heel zachte en open manier bij zichzelf nu, mooi om te zien !

Voor we afronden is er de uitnodiging om hier zelf mee verder te oefenen.

Met zichzelf liefdevol aanraken, met zacht aanwezig zijn bij zichzelf, met de “jezelf vasthouden”-oefening uit de audioreeks.

We nemen afscheid en ik kijk al uit naar onze volgende sessie, benieuwd naar hoe en wat er al dan niet in beweging zal gekomen zijn.

Mijmerend rij ik naar huis.

Hoe komt het dat ze zo snel vooruit gaat in de therapie ?

Ik bedoel, zo vaak zien we elkaar niet…

Er is zeker en vast het feit dat ze tussendoor oefent. Ze neemt dingen mee uit de sessies en doet er in haar dagelijks leven haar ding mee.

Ze past toe, past aan waar wenselijk en maakt het op die manier van zichzelf.

En dat loont duidelijk!

Maar er is meer volgens mij.

Ik denk dat haar herstel deels stroomt op de kracht van liefdevolle aanwezigheid.

Het zonder oordeel aanwezig zijn bij wat er is (en niet is).

Dragend, liefdevol, warm, geduldig.

In het begin mijn aanwezigheid bij haar. Van mens tot mens, hart tot hart.

Nu meer en meer ook haar aanwezig zijn bij zichzelf.

En waw ! Hoe mooi en helend is dit !

Ik gun het elk van ons !